<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
		>
<channel>
<title>خنده 0 تا 100</title>
<description>صد ساعت خنده بدون مکث</description>
<atom:link href="http://patogh4every.samenblog.com/rss/120/" rel="self" type="application/rss+xml"/>
<link>http://patogh4every.samenblog.com/</link>
<generator>RSS Generated by SamenBlog.com</generator><item>
<title>قدرت کلمات</title>
<link>http://patogh4every.samenblog.com/قدرت-کلمات.html</link><category>قدرت کلمات</category>
<category>داستان قدرت کلمات</category>
<category>داستان</category>
<category>داستان کوناه</category>
<category>داستان آموزنده</category>
<category>قصه</category>
<category>حکایت</category>
<category>خلاق</category>
<category>چرا</category>
<category>آیا</category>
<category>چگونه</category>
<category>؟</category>
<category>خبرنگار</category>
<category>مرد کور</category>
<category>حکایت آموزنده</category>
<category>مطلب</category>
<description><![CDATA[<div><div style="text-align: center;"><img src="http://www.samenblog.com/uploads/p/patogh4every/156442.jpg" /></div><div><br /><div style="text-align: justify;">مرد کوری روی پله های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را کنار خود قرار داده بود. روی تابلو نوشته بود: &quot;من کور هستم، لطفا کمک کنید.&quot;<br /><br />روزنامه نگار خلاقی از کنار او می گذشت ...<br /><br /><div style="text-align: center;"><strong><img src="http://www.samenblog.com/editor/images/smilies/44.gif" />ادامه داستان در ادامه مطلب<img src="http://www.samenblog.com/editor/images/smilies/44.gif" /></strong><br /></div></div></div></div><p>
</p>
			
<br /><p style="text-align: justify;">نگاهی به او انداخت. فقط چند سکه در داخل کلاه او بود. او چند سکه داخل کلاه انداخت و بدون این که از مرد کور اجازه بگیرد، تابلوی او را برداشت؛ آن را برگرداند و جمله ی دیگری روی آن نوشت و کلاه را کنار پای او گذاشت و آن جا را ترک کرد.</p><div style="text-align: justify;"><br />عصر آن روز، روزنامه نگار به آن محل بازگشت و متوجه شد که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است. مرد کور از صدای قدم های خبرنگار او را شناخت و خواست اگر او همان کسی است که آن تابلو را نوشته، بپرسد که بر روی آن چه نوشته است.<br /><br />خبر نگار جواب داد: &quot;چیز خاص و مهمی نبود، من فقط نوشته ی شما را به شکل دیگری نوشتم!&quot; و لبخندی زد و به راه خود ادامه داد.<br /><br />مرد کور هیچ وقت ندانست که او چه نوشته است ولی روی تابلوی او خوانده می شد:<br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>&quot;امروز بهار است، ولی من نمی توانم آن را ببینم!&quot;<br /><br /></strong><span style="color: rgb(255, 0, 51);">دوستان عزیز امیدوارم که این مطلب مورد پسندتان باشد<br /></span></div>
</div>

]]></description>
<pubDate>Thu, 22 Aug 2013 07:49:37 GMT</pubDate>
<dc:creator>patogh4every</dc:creator>
<guid isPermaLink="false">http://patogh4every.samenblog.com/120.html</guid>
</item>
</channel>
</rss>